
Bart houdt stand na Huikie-comeback: van 3-0 naar 3-3, toch 5-3
Door Nigel Chalkworth
Sommige partijen beginnen met een fout en eindigen als een klein café-epos. Donderdagavond stonden nummer drie Bart van Diepen en nummer vier Mark Huikeshoven tegenover elkaar. Voor Huikie lag plek drie voor het grijpen; Bart had hem alleen maar te verdedigen. Het werd 5-3 voor Van Diepen, maar wie alleen naar die eindstand kijkt, mist vrijwel alles wat deze wedstrijd de moeite waard maakte.
Huikie won de toss, maar zijn eerste afstoot leverde direct ellende op: de witte verdween van tafel en Bart kon meteen toeslaan voor 1-0. Even later kreeg Mark bal in de hand met nog vijf ballen te gaan en een tafel die bijna open lag. Het soort kans waar een uitdager van droomt. Hij maakte hem niet af. Bart wel: 2-0. Niet veel later stond er zelfs 3-0 en leek de nummer drie zijn plaats zonder grote problemen te gaan behouden.
Maar Huikie ging niet weg. Hij pakte de 3-1, vond vervolgens steeds meer rust in zijn spel en kwam via 3-2 helemaal terug. Opvallend genoeg draaide ook het geluk mee. Ballen die in het eerste deel van de avond precies de goede kant van Bart op vielen, leken ineens een voorkeur voor Mark te hebben. Bij 3-3 was de wedstrijd volledig opnieuw begonnen en stond de MalleMolen ineens voor een echte driesetter zonder derde set.
Vanaf dat moment verdween het wilde werk. Het niveau ging omhoog, de risico’s gingen omlaag en beide spelers begonnen iedere fout van de ander zorgvuldig op te slaan voor later gebruik. Kat-en-muis-pool, met minder weggegeven ballen en meer geduld. Bart hield in die fase zijn hoofd net iets koeler, nam opnieuw de leiding bij 4-3 en maakte de partij daarna af: 5-3. Plek drie blijft daarmee van Van Diepen; Huikie blijft vierde.
Er was bovendien technisch nieuws. Voor het eerst werd de Smart Magic-driehoek gebruikt, bedoeld om de ballen strakker te racken en de afstoot beter en eerlijker te maken. Geen wondermiddel — daarvoor zaten er aan tafel nog altijd twee mannen met een keu — maar wel een fraaie toevoeging aan de competitie.
En dan was er nog een primeur die vermoedelijk niet in de officiële reglementen terechtkomt. Huikie verscheen als eerste speler van de Poolladder met wat in de wandelgangen onmiddellijk zijn ‘groupies’ werden genoemd. Een klein supportersvak achter de nummer vier dus. Het hielp hem van 0-3 terug naar 3-3, maar Bart bleek ongevoelig voor de extra decibellen.
Voor Van Diepen is het opnieuw een overwinning waarin hij onder druk overeind blijft. Voor Huikie is er ondanks de nederlaag genoeg om mee naar huis te nemen: na een beroerde start vocht hij zich volledig terug in de wedstrijd en dwong hij de nummer drie tot het uiterste. Goede partij, goed verhaal, en precies waarom die ladder steeds weer meer oplevert dan alleen een uitslag.



Opmerkingen