Dirksen ontsnapt op 4-4, De Leeuw stormt binnen als nieuwe favoriet voor de troon

Woensdagavond leverde De MalleMolen twee partijen op die samen precies laten zien waarom deze Poolladder inmiddels veel meer is dan alleen een rijtje uitslagen. Eerst vocht Leonard van der Woude zich vanuit een bijna verloren positie helemaal terug tegen Jeroen Dirksen. Daarna keerde Raymond de Leeuw terug naar de plek waar zijn liefde voor pool ruim twintig jaar geleden begon — en liet meteen zien dat hij niet terug is gekomen om rustig mee te draaien.

Door Nigel Chalkworth

Leonard begon tegen Jeroen met spanning in de arm. De eerste racks bleven nog in evenwicht: 1-0 voor Jeroen, 1-1, daarna 2-1 en 3-1. Leonard voelde de zenuwen, maar weigerde uit de partij te verdwijnen. Met een klinisch rack bracht hij de stand terug naar 3-2.

Jeroen kreeg vervolgens onderweg behoorlijk wat pech te verwerken, maar wist toch 4-2 te maken. Dat had de beslissing kunnen zijn. Leonard dacht daar anders over.

Eerst kwam hij met een sterke partij terug tot 4-3. Daarna maakte hij ook nog 4-4. Van 4-2 achter naar een beslissend negende rack: precies het soort comeback waarbij een hele avond ineens op één bal kan draaien.

Dat gebeurde ook. Met Leonard nog één bal van zwart verwijderd produceerde Dirksen een geweldige snooker. Leonard kwam er niet goed uit en gaf bal-in-hand weg. Jeroen kreeg daarmee precies de kans die hij nodig had en maakte de partij af: 5-4.

Voor Leonard was het opnieuw een avond waarop de overwinning akelig dichtbij kwam. De ban is nog altijd niet gebroken, maar wie van 4-2 terugkomt tot 4-4, laat in ieder geval zien dat het probleem niet in het vechten zit.

En dan het tweede bedrijf van de avond: Mark Huikeshoven tegen Raymond de Leeuw.

Mark heeft dit seizoen inmiddels een indrukwekkende verzameling zware tegenstanders tegenover zich gehad. Wie alleen naar zijn powerranking kijkt, krijgt daardoor een beeld dat hem geen recht doet. Hij speelt beter dan zijn cijfers doen vermoeden. Maar zelfs Mark moest na afloop erkennen dat hij dit keer iets bijzonders had gezien.

Raymond de Leeuw kwam namelijk niet binnen als een beginner die na twintig jaar weer eens een keu oppakte. Dat verhaal zou romantisch zijn, maar onjuist. Raymond is in de tussenliggende jaren gewoon blijven spelen. Zijn CueScore-profiel vermeldt hem als KNBB-speler bij Poolcafé Infinity in Wageningen, met een KNBB Pool Rating van 1090. Ook de afgelopen jaren bleef hij actief in competitie en toernooien.

Dat past bij de herinneringen uit De MalleMolen van ruim twintig jaar geleden. Raymond was toen stamgast en behoorde bij de regelmatige pooltoernooien al tot de spelers die vooraf bij de favorieten werden gerekend. Tegenwoordig woont hij in Vleuten, maar woensdagavond betrad hij opnieuw de arena waar het voor hem ooit begon.

Wat volgde, maakte indruk.

Mark vatte het na afloop zelf misschien wel het beste samen: “Effect, via banden contra-effect, jumpshots… ik heb het allemaal voorbij zien komen.”

Dat is geen klein compliment van een tegenstander die inmiddels genoeg sterke spelers heeft gezien. Raymond liet een breed arsenaal zien: controle over wit, oplossingen via de banden, effect, contra-effect en zelfs jumpshots. Niet als circusnummer, maar als gereedschap op momenten dat de tafel erom vroeg.

De uitslag was duidelijk: 5-2 voor Raymond.

En belangrijker nog: het voelde niet als een uitschieter. Zijn spel had rust, techniek en ervaring. Precies de combinatie die in een laddercompetitie gevaarlijk wordt zodra iemand een paar plaatsen begint te klimmen.

Door deze overwinning pakt Raymond bij zijn eerste partij direct de vierde plaats. Mark zakt naar vijf. Boven hem staan nog Bart van Diepen, Frank Cheval en koploper Gert-Jan van Rooijen.

Maar na deze entree durft deze krant het wel aan: Raymond de Leeuw is de nieuwe favoriet om uiteindelijk de koppositie over te nemen.

Dat is geen garantie dat de weg naar nummer één eenvoudig wordt. Integendeel. De top drie heeft al genoeg laten zien om te weten dat niemand daar vrijwillig plaatsmaakt. Maar wie na één partij al zoveel variatie, controle en wedstrijdgevoel laat zien, meldt zich niet voorzichtig aan bij de competitie.

Hij bonst op de deur.

Zo eindigde een avond met twee totaal verschillende verhalen. Leonard vocht zich terug en verloor pas na één fantastische snooker. Jeroen hield stand. Mark kreeg opnieuw een loodzware tegenstander. En Raymond?

Die keerde terug als oud-stamgast.

Hij vertrok als nummer vier.

En vanaf nu kijkt de top van de ladder naar beneden met een nieuwe naam in het vizier.