Huikeshoven houdt de troon na zenuwslopende titelstrijd
Cheval blijft terugkomen, maar de koploper overleeft vier matchballs
Door Nigel Chalkworth
Wie alleen de uitslag leest, zal denken dat Mark Huikeshoven zijn eerste titelverdediging overtuigend met 5-3 won.
Wie erbij was, weet beter.
Dit was geen eenvoudige overwinning.
Dit was een avond waarop de titel zich pas na vier pogingen liet veroveren.
Huikeshoven begon uitstekend. Frank Cheval oogde verrassend onzeker en de koploper profiteerde direct: 1-0. Daarna herstelde de uitdager zich. Zijn techniek kwam steeds beter uit de verf en hij maakte verdiend 1-1.
Vanaf dat moment ontwikkelde zich een fascinerend gevecht.
Niet vol perfecte uitlopen, maar vol kleine tactische gevechten. Frames duurden meestal drie à vier beurten. Dat is tegenwoordig de standaard in de Poolladder. De verschillen zijn simpelweg klein geworden.
Toch tekende zich langzaam één belangrijk verschil af.
Cheval liet misschien wel de mooiste individuele stoten van de avond zien. Het gemak waarmee hij soms ballen potte, deed het spel bijna eenvoudig lijken.
Huikeshoven won echter een ander gevecht.
Het tactische.
Hij accepteerde moeilijke frames, koos vaker voor de juiste safety en dwong Cheval keer op keer om nét die ene moeilijke beslissing te nemen.
Het vierde frame was daar het mooiste voorbeeld van. Beide spelers produceerden sterke series, waarna een prachtig kat-en-muisspel ontstond. Uiteindelijk besliste Huikeshoven het frame met een schitterende safety en liep hij uit naar 3-1.
Bij 4-1 leek de wedstrijd beslist.
Maar juist toen begon het echte drama.
De zwarte bal wilde niet luisteren
Drie keer kreeg Huikeshoven de kans om de titel binnen te halen.
Drie keer lag zwart klaar.
En drie keer ging het mis.
Eerst bleef de zwarte simpelweg liggen.
Daarna koos hij voor een ambitieuze dubbel die ruim mislukte.
En even later volgde nóg een dubbel die eveneens naast de pocket verdween.
Voor de derde keer leefde Cheval weer op.
De uitdager pakte dankbaar de cadeautjes uit en vocht zich terug naar 4-3.
Plotseling begon iedereen in De MalleMolen zich af te vragen of de titel nog wel bij Huikeshoven zou blijven.
Vierde keer raak
Ook het laatste frame leek weer alle kanten op te kunnen.
Frank kwam dichtbij.
Mark kwam dichtbij.
Kansen werden gecreëerd en weer weggegeven.
Tot Cheval uiteindelijk zelf een cadeautje achterliet.
Een kans die de koploper onmogelijk nog kon laten liggen.
De vierde matchball was raak.
Huikeshoven maakte het eindelijk af.
Niet met zijn mooiste bal van de avond.
Wel met de belangrijkste.
De terechte winnaar
Cheval zal zich vooral de gemiste mogelijkheden herinneren.
Huikeshoven waarschijnlijk vooral de drie zwarte ballen die hij liet liggen.
Maar wie de hele avond zag, zal uiteindelijk dezelfde conclusie trekken.
Mark Huikeshoven was de terechte winnaar.
Niet omdat hij de spectaculairste speler was.
Niet omdat hij foutloos speelde.
Maar omdat hij over acht frames telkens opnieuw de juiste keuzes maakte wanneer het spel ingewikkeld werd.
Technisch was Frank misschien de sierlijkste speler.
Tactisch was Mark de sterkste.
En precies daarom blijft de troon waar hij hoort.
Eindstand:
🏆 Mark Huikeshoven 5 – 3 Frank Cheval
De koning blijft zitten.
Opmerkingen