Huikeshoven krijgt opnieuw een zware: Raymond de Leeuw keert terug naar zijn oude arena

Wie alleen naar de huidige cijfers van Mark Huikeshoven kijkt, zou hem gemakkelijk kunnen onderschatten. De powerranking is hard, soms zelfs meedogenloos. Daar staat geen kolommetje naast met tegenstand, geen voetnoot met pech en al helemaal geen sterretje voor het feit dat Mark de afgelopen maanden ongeveer iedereen tegenover zich kreeg die een keu recht kan vasthouden én weet wat hij ermee moet doen.

Zijn positie vertelt dus maar een deel van het verhaal. Mark staat niet bovenaan, maar wie zijn partijen heeft gezien weet beter. Hij knokt, blijft terugkomen en is inmiddels gewend geraakt aan avonden waarop zijn tegenstander bepaald niet uit de kelder van de ladder komt wandelen.

En alsof dat nog niet genoeg was, verschijnt nu een heel ander soort uitdager: Raymond de Leeuw.

Voor de jonge garde van de Poolladder misschien een nieuwe naam. Voor mensen die De MalleMolen al wat langer kennen, allerminst. Ruim twintig jaar geleden was Raymond hier stamgast. Pool was toen geen activiteit voor tussendoor, maar een serieus onderdeel van het caféleven. Er werden regelmatig toernooien gespeeld en De Leeuw behoorde volgens de herinneringen uit die tijd geregeld tot de favorieten.

Daarmee zou je gemakkelijk een romantisch verhaal kunnen schrijven over een speler die twintig jaar later zijn keu weer eens uit de kast haalt. Alleen: dat verhaal klopt niet.

Raymond is namelijk gewoon blijven spelen.

Zijn CueScore-profiel laat een actieve pooler zien. Hij staat er vermeld als KNBB-speler bij Poolcafé Infinity in Wageningen en heeft momenteel een KNBB Pool Rating van 1090. In het seizoen 2025/2026 speelde hij in de Pool Gelderland Eerste Klasse. De resultaten laten eveneens zien dat het spel nooit ver weg is geweest: vijfde van 25 bij een regionale ranking in Gelderland in 2020, zeventiende van 46 bij de Utrecht/Flevoland-ranking in maart 2025 en dertiende van 32 bij het openingstoernooi van Poolcentrum De Sjoel in juni 2025.

Ook in de competitie van afgelopen seizoen staan er serieuze uitslagen achter zijn naam. Zo won hij met 6-0 van Mark Paap, met 6-5 van Isra Plomp en met 6-4 van Kevin van Bronswijk. Dit is dus geen man die na twintig jaar moet ontdekken aan welke kant van de keu het krijtje hoort.

Dit is geen comeback naar het poolen. Dit is een thuiskomst.

Raymond woont tegenwoordig in Vleuten en heeft inmiddels heel wat andere poolzalen gezien, maar keert nu terug naar de arena waar het voor hem ooit begon. Alleen staat er ditmaal geen oud toernooischema op hem te wachten. Er staat Mark Huikeshoven.

En dat maakt deze partij interessant. Mark heeft de afgelopen maanden geleerd dat rankings niet altijd het hele verhaal vertellen. Zijn eigen cijfers doen hem misschien tekort — en bij Raymond geldt precies het tegenovergestelde gevaar: wie hem alleen ziet als ‘de nieuwe man op de ladder’, heeft niet goed opgelet.

De vraag is daarom niet of Raymond twintig jaar later nog kan poolen. Dat kan hij. De vraag is hoeveel van die oude MalleMolen-magie er terugkomt zodra hij weer aan de tafel staat waar het ooit begon — en of Mark degene wordt die hem eraan herinnert dat thuiskomen iets anders is dan winnen.

Mark Huikeshoven tegen Raymond de Leeuw. Een ervaren ladderman tegen een nieuwe challenger met een oud MalleMolen-verleden. En ergens, ruim twintig jaar nadat Raymond hier tussen de favorieten stond, rolt straks opnieuw de eerste bal.

Welkom terug, Raymond. De tafel wacht.

Door Nigel Chalkworth