KOKEN IN CORRÈZE: KORTE RIT, VIER KLIMMEN EN TIEN PUNTEN TUSSEN FLORIS EN RIESJAAR

Na twee dagen sprintgeweld is het morgen afgelopen met de brede boulevards, keurige treintjes en mannen die pas in de laatste driehonderd meter wakker worden. Etappe 9 voert de Tour van Malemort naar Ussel, dwars door de Corrèze en over de eerste serieuze ribbels van het Centraal Massief.

Tenminste, dat was het oorspronkelijke plan.

Vanwege de uitzonderlijke hitte en de rode waarschuwing van Météo-France heeft de Tourorganisatie besloten de rit met dertig kilometer in te korten. Het peloton vertrekt nog steeds vanuit Malemort, maar een deel van de openingsfase wordt geneutraliseerd en de echte koers begint later, bij Lanteuil. Daardoor blijft er ongeveer 155,5 kilometer over.

Wie nu denkt dat het daarmee een gezellig zondagstochtje richting de rustdag wordt, heeft niet goed naar het profiel gekeken.

KORTER, MAAR ZEKER NIET MAKKELIJKER

De eerste dertig kilometer verdwijnen, maar de vier officiële beklimmingen blijven gewoon in het parcours liggen. Dat betekent ongeveer drieduizend hoogtemeters, nauwelijks vlakke wegen en een finale waarin vermoeide benen, oververhitte hoofden en slechte beslissingen elkaar snel kunnen vinden.

De Côte de Naves is met 2,3 kilometer aan 7,4 procent de eerste echte waarschuwing. Daarna volgt de Suc au May: 3,8 kilometer aan 7,7 procent en als beklimming van de tweede categorie het zwaarste obstakel van de dag.

Wie daar nog vrolijk om zich heen kijkt, krijgt vervolgens de Côte de la Croix du Pey voor de wielen. Die klim is met 4,8 kilometer aan gemiddeld zes procent langer en kan de vlucht definitief uit elkaar trekken. De Mont Bessou vormt met 900 meter aan 7,3 procent de laatste officiële klim, waarna nog ongeveer 25 golvende kilometers naar Ussel volgen.

Niet zwaar genoeg voor een klassieke strijd tussen de grote klassementsmannen, maar veel te zwaar voor de pure sprinters. Kortom: perfect terrein voor vluchters, puncheurs, halve klimmers en mannen die zichzelf graag overschatten.

FLORIS VOELT DE ADEM VAN RIESJAAR

In de MalleMolen Tourpoule staat het algemeen klassement volledig onder spanning. Floris Vellema draagt opnieuw het geel met 1.415 punten, maar Riesjaar Veerènquefort volgt op slechts tien punten.

Tien punten. Dat is geen voorsprong. Dat is een verkeerde bidon, een gemiste vlucht of één renner die besluit morgen lekker in de bus te blijven zitten.

Sven Löylysson staat derde met 1.384 punten en is na zijn eerdere machtsgreep nog lang niet verdwenen. Lance Bloodstrong volgt met 1.379 punten, terwijl Jordi el Cabron op 1.359 punten klaarstaat om weer ergens met zijn ellebogen tussen te komen.

De vlakke ritten waren gunstig voor de sprintploegen, maar morgen verschuift het voordeel naar de deelnemers met aanvallers en klimmers in hun DNA. Floris moet dus niet alleen naar Riesjaar kijken. Iedereen binnen een paar goede ontsnappingen van het geel krijgt kansen.

SPRINTKONINGEN MOETEN OVERLEVEN

Ook rond de groene trui is de marge bijna lachwekkend klein. Djamolidine Abduzhaparov leidt met 319 punten, Barry Heijk staat op 315 en Salvador Dali jr. en Memphis Mapei volgen allebei met 314 punten.

Er ligt onderweg een tussensprint bij Beynat, maar daarna begint het echte klimwerk. De vraag is daarom niet alleen wie de sprint wint, maar vooral welke snelle mannen überhaupt lang genoeg vooraan blijven om punten te pakken.

Djamolidine heeft de snelheid. Barry zit op het vinkentouw. Salvador en Memphis staan op vijf punten. Eén geslaagde vlucht met een rappe afmaker kan het hele groene klassement opnieuw door de gehaktmolen halen.

BOLLETJESGEVECHT OP VIER FRONTEN

Voor de bergtrui liggen er morgen punten op vier beklimmingen. Paultje Pentek begint de dag als leider met 268 punten, maar Jōran Douma volgt op 264 en Federico Bahamontes op 262.

Zes punten tussen de eerste drie. Met de Suc au May als klim van de tweede categorie en daarnaast nog drie gecategoriseerde hellingen kan de bolletjestrui morgen dus meerdere keren virtueel van schouders wisselen.

Voor Paultje wordt het simpel: mee zijn wanneer de vlucht vertrekt. Voor Jōran en Federico geldt precies hetzelfde. Wie de slag mist, kan achteraf tijdens de rustdag urenlang uitleggen waarom het “tactisch eigenlijk wel logisch” was.

DE VOORSPELLING VAN RADIO TOUR

Verwacht vanaf de echte start een gevecht om in de vlucht te komen. De sprintersploegen hebben hun prijzen binnen en zullen niet staan te springen om 155 kilometer lang achter een groep puncheurs aan te rijden. De ploegen van de klassementsfavorieten kunnen op hun beurt besluiten dat dinsdag, op weg naar Le Lioran, belangrijker is.

Dat maakt de kans op een succesvolle vlucht groot.

De beslissende schifting ligt waarschijnlijk op de Suc au May en de Côte de la Croix du Pey. Daar moeten de zware mannen lossen en worden de beste klimmers gedwongen iets te doen. Wie na de Mont Bessou nog over sterke benen én een beetje snelheid beschikt, heeft in Ussel de beste papieren.

Maar boven alles wordt dit een koers tegen de hitte. De rit is korter gemaakt om de renners te beschermen, niet omdat het ineens koel is. Bidons, ijszakken, schaduw en herstel worden minstens zo belangrijk als tactiek.

Morgen is het dus geen kwestie van wie de sterkste ploeg op papier heeft.

Morgen wint degene die koel blijft terwijl heel Corrèze staat te koken.