LOUIS DE FUNEST LAAT DE SPURTERS VERDWIJNEN
- 22 jul
- 5 minuten om te lezen
De bleke schim van l’Oeros–Kukident wint etappe 17, bezorgt Gert van Os zijn mooiste dag van de Tour en zet een tweemansploeg met een verdwenen gebit plotseling in het volle licht. Achter hem wordt de strijd om het geel gevaarlijk klein.
Door Wim de Waaier
Sommige ploegen komen naar de Tour met zes renners, drie ploegleiders, een voedingsdeskundige en een bus waarin ge een kleine bruiloft kunt organiseren.
l’Oeros–Kukident kwam met twee man.
Jean Claude de Balzac, de oudste renner van het peloton, bekend om zijn koerservaring en het gebit dat onderweg ergens uit de ploegadministratie verdween.
En Louis de Funest.
Kaal. Bleek. Zwarte ogen. Een man die eruitziet alsof hij niet aan een sprint deelneemt, maar uit een mistbank verschijnt om de rest persoonlijk slecht nieuws te brengen.
Vandaag bracht hij het allerbeste nieuws aan ploegleider Gert van Os.
Louis de Funest wint etappe 17.
Met 45 punten hield hij Gijs Gazelleman op twee punten en een groep sterke sprinters op vier punten. Geen gelukstreffer, geen gedeelde zege, maar een overtuigende overwinning op een dag waarop de snelle mannen eindelijk weer hun eigen taal mochten spreken.
LE FANTÔME VERSCHIJNT OP HET JUISTE MOMENT
Louis de Funest draagt binnen de ploeg de bijnaam Le Fantôme.
Tot vandaag paste die naam iets te goed.
Hij was aanwezig, maar zelden zichtbaar. Hij reed mee, sprokkelde wat punten en verdween daarna opnieuw tussen de grote namen van het peloton.
In etappe 17 kwam de schim naar voren.
Louis verzamelde 45 punten, twee meer dan Gijs Gazelleman. Sjon Kelli, Martinus Linkers en Roberto Verona deelden met 41 punten de derde plaats.
Daarachter volgde een complete sprintarmada met 39 punten: Kermit de Slikker, Dave Lombardo, Alexander VinokEPOrov, Sergio Zanetti, Stjeehven Rouxworst, Robby Raket, Mario Cipolla, Daan van der Zweep en Ronny G TJavaro.
Alle gevestigde snelle mannen stonden vooraan.
Maar niemand was sneller dan de Fransman zonder gezichtsuitdrukking.
GERT VAN OS WINT MET DE KLEINSTE PLOEG VAN DE TOUR
Voor Gert van Os is deze zege bijzonder.
l’Oeros–Kukident beschikt slechts over twee renners. Waar andere formaties dagelijks een andere kopman kunnen uitspelen, moet Van Os het doen met Jean Claude de Balzac en Louis de Funest.
De ploeg haalde eerder vooral de aandacht door Jean Claude.
De oude magiër verloor zijn gebit, reed onverstoorbaar verder en bewees dat ge voor koersinzicht geen tanden nodig hebt. Voor een boterham is het lastiger, maar daarvoor bestaat tenslotte Kukident.
Vandaag was het Louis die de ploeg eindelijk sportief op de kaart zette.
Jean Claude de Balzac eindigde met twintig punten in de brede middenmoot. Niet genoeg voor de bloemen, maar ruim voldoende om na afloop als eerste bij zijn ploegmaat te staan.
Of hij daar breed bij glimlachte, laten we uit piëteit in het midden.
PDM BLIJFT DOORRAZEN
Een dag na de tijdritzege van Stefan Rauch liet Team PDM zich opnieuw vooraan zien.
Sjon Kelli werd met 41 punten gedeeld derde. Ook Bor Srootsap reed met 35 punten een sterke etappe.
De ploeg van Rob Pastoors heeft daarmee na zestien dagen wachten plotseling twee uitstekende dagen achter elkaar. Eerst Rauch tegen de klok, nu Kelli in de sprint.
Pastoors heeft zijn ploeg blijkbaar lang genoeg verteld dat het morgen beter moest.
De renners zijn hem eindelijk gaan geloven.
FLORIS VOELT DE ADEM VAN TWEE MANNEN
De grootste verschuiving vond niet plaats bij de dagwinnaars, maar bovenaan het algemeen klassement.
Floris Vellema scoorde slechts zeventien punten. Riesjaar Veerènquefort pakte er 25 en Lance Bloodstrong zelfs 35.
De nieuwe stand:
Floris Vellema – 1.776
Riesjaar Veerènquefort – 1.766
Lance Bloodstrong – 1.758
Sven Löylysson – 1.736
Jim Piels – 1.725
Floris houdt het geel, maar zijn voorsprong op Riesjaar is geslonken tot tien punten.
Lance volgt op slechts achttien punten.
De Tourpoule heeft daarmee geen leider meer met een comfortabele marge. Ze heeft drie mannen die bijna op hetzelfde krukje aan de bar proberen te zitten.
Vooral Lance was de winnaar van de klassementsdag. Met 35 punten pakte hij achttien punten terug op Floris. Hij staat nu dichter bij geel dan Sven Löylysson bij hem.
Floris blijft leider.
Maar de gele trui hangt niet meer rustig om zijn schouders.
Ze wappert.
RIESJAAR BLIJFT PLAKKEN
Riesjaar Veerènquefort reed geen winnende etappe, maar deed precies wat een uitdager moet doen.
Hij bleef uit de problemen, scoorde beter dan Floris en sneed opnieuw een stuk uit diens voorsprong.
Tien punten is in de MalleMolen geen marge. Dat is één verkeerde sprinter, één gemiste ontsnapping of één klassementsman die besluit op een ongelegen moment de berm te onderzoeken.
Floris kan niet langer alleen naar Riesjaar kijken.
Lance zit er inmiddels eveneens bij.
De strijd om het geel is veranderd van een duel in een driehoek.
En driehoeken zijn in de koers zelden stabiel.
GROEN: DRIE MANNEN, ZEVEN PUNTEN
Bij de sprinters veranderde aan de verhoudingen vrijwel niets.
Memphis Mapei – 506
Salvador Dali junior – 500
Barry Heijk – 499
Djamolidine Abduzhaparov – 483
Simon Zabelbank – 477
Memphis behoudt het groen, maar Salvador staat op zes punten en Barry op zeven.
De drie leiders eindigden allemaal op 37 punten in de etappe. Niemand gaf toe, niemand pakte afstand en niemand kon na afloop zeggen dat hij een fout had gemaakt.
Memphis blijft dus leider.
Maar met nog meerdere kansen voor de snelle mannen is zijn voorsprong ongeveer zo stevig als een bierviltje in een regenbui.
Opvallend was de rit van Gijs Gazelleman. Met 43 punten eindigde hij tweede en schoof hij flink op in het sprintklassement. Ook Sjon Kelli, Louis de Funest en Martinus Linkers boekten grote winst.
BOLLETJES BLIJVEN IN DE KAST
In het bergklassement gebeurde nauwelijks iets.
De dag was gebouwd voor snelheid, niet voor klimmers. De mannen die normaal vechten om de bolletjes konden zich achterin verschuilen en nadenken over het zware werk dat nog komt.
Paultje Pentek houdt de leiding, met Jōran Douma, Federico Bahamontes, Paul d’Huez, Do Ping en Mark van Winsen nog altijd dichtbij.
De echte bergafrekening moet nog beginnen.
Vandaag mochten ze de benen sparen.
Morgen zullen ze daar waarschijnlijk spijt van krijgen.
LEEN BLIJFT ALLEEN ACHTER
Onderaan veranderde de situatie in het nadeel van Leen Olivier.
Leen bleef op 52 punten staan. Bert Bergaf pakte vijftien punten en staat nu op 70. Tijn Tussengas heeft er 76.
De rode lantaarn hangt daardoor steviger dan voorheen aan Leens fiets.
Na de tijdrit leek Bert nog binnen bereik. Eén sprintdag later is het verschil alweer achttien punten.
Leen heeft geen slechte dag gereden.
Hij heeft vooral helemaal geen dag gereden.
In de strijd om de rode lantaarn is stilstand geen rust.
Het is achteruitgang.
DE DAG VAN LOUIS
Louis de Funest stijgt door zijn overwinning naar de 92e plaats in het algemeen klassement.
Geen bedreiging voor geel.
Geen kandidaat voor groen.
Geen man die straks de Alpen zal domineren.
Maar vandaag was hij de beste.
Voor l’Oeros–Kukident is het de dag waarop een kleine ploeg een grote Tour won. Een formatie met twee renners, een ploegleider, een sprinter met zwarte ogen en een veteraan zonder betrouwbaar gebit.
Gert van Os hoefde geen ingewikkelde tactiek te bedenken.
Jean Claude hield de ploeg bij elkaar.
Louis deed de rest.
45 punten. Etappezege. Le Fantôme verschijnt.
En ergens in de ploegbus lag vermoedelijk een tube Kukident klaar voor het feest.
Opmerkingen