Voorbeschouwing etappe 7: sprinters ruiken Bordeaux, klassementsmannen duiken weg

Na het grote stoomgeweld van gisteren krijgt de Tour morgen een heel ander gezicht. De zevende etappe gaat van Hagetmau naar Bordeaux, goed voor 175,1 kilometer en officieel een vlakke rit. Er ligt onderweg nauwelijks serieuze ellende: de Côte de Béguey, 1,6 kilometer aan ruim vier procent, ligt op zo’n veertig kilometer van de streep en is normaal gesproken niet genoeg om de sprintersploegen in paniek te brengen. Bordeaux schreeuwt dus om een massasprint. (Le Tour)

Toch is het peloton niet meer helemaal fris. Gisteren vielen er opnieuw namen weg. Alex Molenaar, Bert Van Lerberghe, Cian Uijtdebroeks en Arvid de Kleijn zijn uit de Tour, waarbij vooral het wegvallen van Van Lerberghe pijn doet voor de sprinttrein van Tim Merlier. De sprinters krijgen morgen hun kans, maar de treintjes zijn hier en daar al kromgetrokken. (Cycling Weekly)

Het weer kan bovendien nog een klein rolletje spelen. Het blijft warm, maar er kunnen buien vallen. Waaierliefhebbers hoeven vermoedelijk niet meteen op de banken te staan: de wind lijkt beperkt. Dat betekent waarschijnlijk geen totale chaos in open velden, maar wel nat asfalt, nerveuze rotondes en renners die in de laatste twintig kilometer liever vooraan dan verstandig zitten. (TourEtappe.nl)

Voor de echte Tour verwacht ik daarom een klassieke sprintdag met een lange, kansloze vlucht die de camera’s vult, daarna controle door de ploegen van de snelle mannen, en in Bordeaux een finale waarin niemand nog precies weet wie waar hoort te zitten. Met het wegvallen van De Kleijn en Van Lerberghe is er wat minder orde in de chaos. Dat maakt de kans op een rommelige sprint groter. Niet per se de snelste benen winnen dan, maar de man die het minst verkeerd zit op 300 meter van de lijn.

Voor de MalleMolen Tourpoule wordt dit een gevaarlijke dag. De klassementsmannen hopen vooral op stilte. Sven Löylysson, de stoommachine van Turku, rijdt in het geel met maar één punt voorsprong op Floris Vellema. Op papier is dit geen dag waarop Sven de koers hoeft te maken, maar juist zo’n vlakke rit kan smerig zijn. Valpartijtje, verkeerd sprintertje, groene punten die verschuiven, en ineens staat Floris weer met zijn neus tegen het gele raam.

Het echte vuurwerk zit morgen natuurlijk in het groen. Daar staan Barry Heijk, Salvador Dali jr. en Memphis Mapei samen bovenaan met 176 punten. Daarachter zitten Alexander VinokEPOrov, Kenny Klimme, Djamolidine Abduzhaparov, Robby Raket, Simon Zabelbank, Juan Vamos, Mario Cipolla en Patricio de la Presa allemaal klaar om toe te slaan. Dit is hun terrein. Geen cols, geen romantiek, geen geitenpaadjes: gewoon breed asfalt, hoge snelheid en ellebogenwerk.

Mijn voorspelling: morgen krijgen we in de Tour een sprint met schrammen, geschreeuw en drie ploegen die na afloop zeggen dat ze “net geblokkeerd zaten”. In de Tourpoule verwacht ik dat het groen opnieuw flink gaat schuiven. Memphis Mapei lijkt rijp om door te pakken, Barry Heijk is stabiel gevaarlijk, maar let ook op Kenny Klimme en Simon Zabelbank. Dat zijn precies de mannen die op zo’n dag ineens van “leuk in de marge” naar “hé, die staat gewoon vooraan” kunnen springen.

Voor het geel blijft het vooral billenknijpen. Sven hoeft morgen niet te winnen. Hij moet overleven. Floris hoeft niet aan te vallen. Hij hoeft alleen maar één punt te vinden.

En dat is misschien nog wel het mooiste aan deze Tourpoule.

Na een epische bergrit kan een vlakke dag naar Bordeaux alsnog alles laten kantelen.

Ik kan dit ook dagelijks als vaste MalleMolen-voorbeschouwing voor je klaarzetten, met verwachtingen voor geel, groen, bolletjes en de rode lantaarn.