Driemaal is scheepsrecht: Van Rooijen ontkroont Cheval met 5-1

Door Nigel Chalkworth

Er zijn nederlagen die blijven hangen. Niet omdat ze spectaculair waren, maar omdat je weet dat je beter kunt. Voor Gert-Jan van Rooijen waren de twee eerdere ontmoetingen met Frank Cheval precies zulke wedstrijden. Tweemaal verloor hij met 5-3, tweemaal moest hij toezien hoe Cheval uiteindelijk als winnaar van tafel stapte. Donderdagavond kreeg Van Rooijen zijn derde kans. De vorm wees vooraf niet bepaald in zijn richting, maar soms is sport op zijn mooist wanneer de logica er even niet toe doet.

Cheval begon als de man die deze competitie nog niemand had kunnen verslaan. Van Rooijen begon als de uitdager die recent nog een 3-0 voorsprong tegen Bart van Diepen uit handen had gegeven en daardoor zijn tweede plek verloor. Op papier lag het voordeel dus bij Frank. Aan tafel bleek daar weinig van.

De eerste rack kreeg meteen een vreemd einde. Cheval werkte zich naar zwart en potte de 8-ball, maar zag de witte bal er ongelukkig achteraan verdwijnen. Daarmee ging de openingsrack naar Van Rooijen. In de tweede partij lag het niveau nog niet bijzonder hoog. Beide heren speelden voorzichtig en onrustig, maar Van Rooijen kreeg uiteindelijk een moeilijke zwarte bal voor zijn kiezen en maakte die keurig. Zonder groots te spelen stond hij ineens met 2-0 voor.

In de derde rack begon zijn spel beter te lopen. Van Rooijen nam meer controle, maakte minder fouten en trok deze partij terecht naar zich toe: 3-0. Voor het eerst leek de normaal zo koelbloedige Cheval werkelijk onder druk te staan. Toch kwam hij terug. De vierde rack werd een fraai kat-en-muisspel waarin beide spelers elkaar met verdedigend spel probeerden vast te zetten. Ditmaal bleef Frank het rustigst en verkleinde hij de achterstand tot 3-1.

Op dat moment hing de vorige ontmoeting bijna tastbaar boven de tafel. Ook toen had Van Rooijen immers met 3-1 voorgestaan, waarna Cheval alsnog toesloeg. Alleen kwam er dit keer geen nieuwe aflevering van Frankie time. Van Rooijen werd juist beter naarmate de partij vorderde, terwijl Cheval zichtbaar de grip verloor. Bij 4-1 begon de verrassing serieuze vormen aan te nemen.

De laatste rack was bovendien de beste van Van Rooijen. Waar hij eerder op de avond vooral degelijk en efficiënt had gespeeld, kwam nu eindelijk het niveau naar boven waar hij zelf op had gehoopt. Geen rommelige ontsnapping, geen cadeautje van zijn tegenstander, maar een sterke afsluiting van een partij die hij steeds steviger in handen had gekregen.

De eindstand was even duidelijk als onverwacht: 5-1 voor Gert-Jan van Rooijen.

Daarmee kwam niet alleen een einde aan de ongeslagen status van Frank Cheval, maar nam Van Rooijen ook de koppositie over. En juist dat maakt deze overwinning extra interessant. Volgens de ladderregels mag Cheval niet onmiddellijk revanche nemen, omdat spelers niet twee partijen achter elkaar tegen elkaar mogen spelen. Ook Bart van Diepen moet na zijn recente ontmoeting met Van Rooijen eerst elders aan de bak voordat hij opnieuw voor een directe aanval kan kiezen.

Van Rooijen heeft daarmee iets bereikt wat hij de laatste tijd zelden heeft gehad: een beetje rust bovenaan. Cheval moet wachten, Van Diepen moet wachten, en voorlopig kijkt de rest van de ladder weer omhoog naar dezelfde naam die daar eerder zo lang stond.

Het was geen perfecte wedstrijd. Daarvoor was het niveau in de openingsfase te wisselvallig en maakte ook Van Rooijen genoeg fouten. Maar dat maakt de overwinning misschien juist interessanter. Hij hoefde donderdagavond niet vanaf de eerste bal briljant te zijn. Hij moest vooral blijven staan op de momenten waarop Cheval normaal gesproken toeslaat.

Dat deed hij. Twee keer lukte het niet. De derde keer wel. Driemaal is scheepsrecht. En Gert-Jan van Rooijen staat weer bovenaan.