Is Dirksen terug? Enfant terrible rekent af met Van der Woude
Door Nigel Chalkworth
We durfden het vooraf nauwelijks hardop te vragen.
Wordt dit de comeback van Jeroen Dirksen?
De man die in de beginfase van de MalleMolen Poolladder bijna overal opdook, uitdagingen aannam alsof het gratis bier betrof en vriend en vijand verraste met zijn enorme aantal gespeelde wedstrijden, raakte de laatste tijd behoorlijk de weg kwijt.
De nederlagen stapelden zich op. Het vertrouwen verdween. En juist Leonard van der Woude wist hem onlangs nog op bijzonder pijnlijke wijze met 5-0 van tafel te sturen.
Dus wat doe je als Jeroen Dirksen zijnde?
Precies.
Je daagt Leonard gewoon opnieuw uit.
Dirksen neemt vanaf het begin de leiding
Ditmaal zagen we een andere Jeroen.
Niet noodzakelijk briljant. Niet foutloos. Maar wel vastberaden.
De wedstrijd was amper onderweg of het stond alweer 1-1, waarbij Dirksen zichzelf bepaald niet hielp door de zwarte bal voortijdig in de pocket te schieten. Een fout die in zijn mindere periode zomaar het begin van een nieuwe inzinking had kunnen zijn.
Maar ditmaal gebeurde dat niet.
Dirksen herpakte zich en begon langzaam maar zeker de wedstrijd naar zich toe te trekken. Via 3-2 kwam hij op voorsprong en één opvallend gegeven bleef gedurende de hele partij overeind:
Leonard van der Woude heeft geen enkel moment aan de leiding gestaan.
Dat betekende overigens niet dat hij zich eenvoudig liet wegzetten. Integendeel. Leonard bleef voortdurend in het spoor van zijn tegenstander en bij 4-3 was de wedstrijd nog altijd springlevend.
Eén fout van Dirksen en alles kon weer openliggen.
Maar juist op het moment waarop hij de afgelopen tijd nog weleens begon te wankelen, bleef Jeroen nu overeind.
De laatste rack ging naar Dirksen.
5-3.
Eindelijk weer die glimlach
Geen afstraffing. Geen demonstratie. Geen perfect game.
Misschien was dit voor Dirksen wel veel belangrijker.
Een overwinning.
Na een periode waarin vrijwel alles tegen leek te zitten, verslaat hij uitgerekend de man die hem eerder met 5-0 naar huis stuurde. En hij deed dat in een wedstrijd waarin hij vanaf het begin de bovenliggende positie had en zijn tegenstander geen enkele keer liet passeren.
Voor Van der Woude zal het zuur voelen. Hij bleef dichtbij, kreeg zijn kansen, maar moest de hele avond achter Dirksen aan.
Voor Jeroen betekent deze 5-3 misschien meer dan alleen een plaats op de ladder.
Want spelers kunnen hun techniek verliezen. Hun vertrouwen. Soms zelfs even hun plezier.
Maar echte lastpakken verdwijnen nooit helemaal.
En dus stellen we na vanavond opnieuw die vraag:
Is Jeroen Dirksen terug?
Nigel Chalkworth durft nog geen definitieve conclusie te trekken.
Maar ergens in de MalleMolen werd vanavond in ieder geval weer een keu iets zelfverzekerder terug in het rek gezet.
Opmerkingen