DUSTY HILL SLAAT TOE, JORDI OVERLEEFT DE BERGEN — MAAR PARIJS KAN NOG BIJTEN
- 12 uur geleden
- 5 minuten om te lezen
Etappe 20: de laatste bergetappe van deze Tour
Door Wim de Waaier
De bergen zijn voorbij. De schade is opgemeten, de bolletjes zijn verdeeld en Jordi el Cabron heeft zijn gele trui nog altijd om de schouders.
Maar gewonnen is deze Tourpoule nog niet.
In de laatste bergetappe ging de dagzege verrassend naar Dusty Hill. De Hellraiser van Desert Renegades verzamelde 65 punten en bleef daarmee een bijzonder sterk achtervolgend trio één punt voor: Paul d’Huez, Paultje Pentek en Ted de la Koers eindigden gezamenlijk op 64.
Achter hen volgden Kerry King met 63, Martijn Broeders met 62 en Carlos las Rocas, Corto Colleone en Joseba Extrabierhier met 60.
Het was een dag waarop de bekende klimmers vooraan stonden, maar waarop Dusty Hill nét iets harder aan het stuur trok.
DUSTY HILL TEMT DE LAATSTE BERGEN
Er zijn renners die soepel omhoog rijden. Er zijn renners die dansen op de pedalen.
En dan is er Dusty Hill.
Die rijdt een berg op alsof hij ruzie heeft met de weg.
De lange haren in de wind, de blik op onweer en iedere haarspeldbocht behandeld als een persoonlijke belediging. Op de laatste grote bergdag van deze Tour klopte alles bij de Hellraiser.
Paul d’Huez deed wat zijn naam van hem verlangde en werd tweede. Paultje Pentek bevestigde opnieuw dat hij de beste bergman van deze Tourpoule is. Ted de la Koers reed eveneens een uitstekende dag, terwijl Kerry King op plek vijf aantoonde dat zware gitaren en zware beklimmingen soms verrassend goed samengaan.
Voor Desert Renegades werd het sowieso een geslaagde middag. Naast de overwinning van Dusty Hill verdedigde Hank Rijkaard zijn derde plaats in het algemeen klassement.
DE GEVREESDE BOLLETJESAARDBEVING BLIJFT UIT
Vooraf draaide alles om de winnaar van het echte bergklassement.
De eindbonus van honderd punten wordt immers voortdurend in de MalleMolen-stand verwerkt. Een wisseling van de bolletjestrui had het klassement volledig kunnen herschrijven.
Die explosie bleef uit.
Er kwam geen massale bonusverschuiving die de huidige top omver blies. Daardoor bleven Jordi el Cabron, Buck Cadence en Hank Rijkaard aan de goede kant van de rekening.
De laatste bergrit veranderde de verschillen, maar niet de machtsverhoudingen.
JORDI OVERLEEFT DE ALPEN
Na twintig etappes ziet de top van het algemeen klassement er als volgt uit:
Jordi el Cabron – 1.843
Buck Cadence – 1.820
Hank Rijkaard – 1.794
Paultje Pentek – 1.777
Anton Gaudi – 1.776
Michael Scofiets – 1.771
Jordi scoorde zelf 56 punten en hield daarmee stand. De kopman van Oskatel Oskadie begint de slotrit met 23 punten voorsprong op Buck Cadence en 49 op Hank Rijkaard.
Hij kwam ’s morgens al weinig opgewekt uit de ploegbus. Geen interviews, geen opgeheven hand naar de fotografen en al helemaal geen glimlach. Security moest een doorgang maken, waarna Jordi zo snel mogelijk op zijn fiets verdween.
Nu begrijpen we waarom.
Hij wist dat zijn gele trui opnieuw onder druk zou komen.
Jordi hield stand, maar de voorsprong op Buck werd nauwelijks groter. De Cabron mag morgen Parijs binnenrijden als leider, maar hij zal de Champs-Élysées niet als toerist bekijken.
BUCK CADENCE BLIJFT BINNEN SLAAGAFSTAND
Buck Cadence eindigde de etappe met 54 punten. Niet spectaculair, maar precies voldoende om Jordi in het vizier te houden.
Met 23 punten achterstand is Buck morgen de gevaarlijkste uitdager.
Normaal gesproken verandert er in de slotrit van de echte Tour nauwelijks iets meer in het algemeen klassement. De champagne wordt geopend, de leider poseert met zijn ploeggenoten en pas in Parijs begint de koers opnieuw.
In de Tourpoule werkt dat anders.
Daar kunnen de verschillen tussen sprintgerichte samenstellingen groot worden. Een renner die vandaag in de bergen twintig punten verliest, kan morgen dankzij de juiste sprinters ineens dertig punten terugpakken.
Buck heeft bovendien meer sprintvermogen in zijn DNA dan Jordi. In het sprintklassement staat Buck op 272 punten, terwijl Jordi er 200 heeft.
De gele trui zit dus nog lang niet op slot.
HANK RIJKAARD RUIKT EEN LAATSTE KANS
Ook Hank Rijkaard mag nog niet worden afgeschreven.
De Aimabele staat 49 punten achter Jordi, maar zijn samenstelling heeft van de drie leiders de duidelijkste sprintsignatuur. Hank verzamelde in het sprintklassement al 327 punten.
Dat is aanzienlijk meer dan Buck en Jordi.
Zijn achterstand is groot, maar Parijs is precies het terrein waarop Hank iets kan terugdoen. Een perfecte sprintuitslag, gecombineerd met een matige dag van Jordi, kan de verschillen onverwacht klein maken.
Jan Willem Wtenweerde zal zijn Desert Renegades morgenochtend dan ook geen champagne geven.
Hooguit koffie.
Sterke koffie.
PAULTJE PENTEK PAKT DE BERGEN
In het MalleMolen-bergklassement heeft Paultje Pentek zijn greep verstevigd:
Paultje Pentek – 689
Paul d’Huez – 659
Jōran Douma – 657
Federico Bahamontes – 650
Ted de la Koers – 641
Pentek begint de slotdag met dertig punten voorsprong op Paul d’Huez en 32 op Jōran Douma.
Na opnieuw een tweede plaats in de daguitslag lijkt de bolletjestrui hem nauwelijks nog te kunnen ontgaan. De bergen zijn voorbij en de man in het wit met rood heeft iedere aanval overleefd.
Paul d’Huez maakte nog één indrukwekkende sprong, Jōran bleef in zijn buurt en Federico Bahamontes vocht zoals een Adelaar van Toledo betaamt.
Maar Pentek bleek over drie weken de compleetste bergman.
Hij reed niet iedere dag als de mooiste klimmer.
Wel bijna iedere dag als de effectiefste.
FLORIS VELLEMA ZAKT VERDER WEG
Voor Floris Vellema bracht de laatste bergrit geen groot herstel.
Met 36 punten eindigde hij slechts als 57e van de dag. In het algemeen klassement staat de voormalige geletruidrager nu tiende met 1.750 punten.
Nog maar enkele dagen geleden leek Floris de Tourpoule volledig onder controle te hebben. Daarna volgde de inzinking op Alpe d’Huez en nu ook een laatste bergdag waarop de schade niet kon worden hersteld.
Van geel naar plaats tien.
Dat is geen terugval meer.
Dat is een complete afdaling zonder vangrail.
GROEN WORDT MORGEN PAS BESLIST
De spannendste strijd van de slotdag wordt die om de groene trui:
Memphis Mapei – 509
Salvador Dali junior – 503
Barry Heijk – 502
Zes punten tussen Memphis en Salvador. Zeven tussen Memphis en Barry.
En morgen rijden we Parijs binnen.
Voor de echte sprinters is de Champs-Élysées het grote podium. Voor deze drie MalleMolen-renners is het een rechtstreeks titelgevecht.
Memphis begint in het groen, maar kan zich geen enkele verkeerde sprinter veroorloven. Salvador Dali junior staat klaar om een meesterwerk te schilderen en Barry Heijk hoeft slechts één goede uitslag beter te hebben.
Van alle klassementen is groen het minst beslist.
RODE LANTAARN: LEEN HEEFT NOG ÉÉN DAG
Onderaan blijft Leen Olivier laatste:
Thomas de Gendt – 75
Tijn Tussengas – 67
Leen Olivier – 53
Leen staat veertien punten achter Tijn.
Dat is in een gewone Tour misschien een uitzichtloze positie. In de Tourpoule kan één goede sprintuitslag voldoende zijn om de rode lantaarn alsnog door te geven.
De bijnaam Houdini werd hem niet voor niets gegeven.
Alleen wordt Parijs voorlopig een nogal grote ontsnappingskist.
MORGEN: PARIJS
In de echte Tour is de slotrit traditioneel een erehaag voor de geletruidrager. De klassementsmannen drinken, poseren en zorgen vooral dat zij niet vallen.
Daarna nemen de sprinters het over.
In de MalleMolen Tourpoule is de dag veel minder ceremonieel.
Jordi heeft 23 punten op Buck, maar beschikt over minder sprintkracht. Hank staat verder achter, maar heeft juist het sterkste sprintprofiel van de drie. Memphis verdedigt slechts zes punten in het groen en zelfs om de rode lantaarn is nog niets beslist.
De bergen hebben hun oordeel uitgesproken.
Pentek is de koning van de klimmers. Dusty Hill wint de laatste bergrit. Jordi draagt geel Parijs binnen.
Maar op de Champs-Élysées wordt niet alleen gesprint om bloemen.
Daar kan de volledige MalleMolen Tourpoule nog één keer van eigenaar veranderen.
En dus mag de champagne open.
Maar pas na de finish.
Opmerkingen