RAUCH BEZORGT PDM EINDELIJK DE BLOEMEN
- 22 jul
- 4 minuten om te lezen
Stefan Rauch wint de tijdrit met overtuiging en schenkt ploegleider Rob Pastoors het eerste dagsucces van deze Tour. Floris Vellema en Riesjaar Veerènquefort rijden ondertussen exact dezelfde score en houden de strijd om geel volledig in evenwicht.
Door Wim de Waaier
Zestien etappes lang wachtte Rob Pastoors.
Hij zag zijn PDM-renners regelmatig vooraan eindigen. Rob Jacobs reed degelijk, Pedro Delgadoor sprokkelde trouw zijn punten bijeen en ook Stefan Rauch liet in de bergen al zien dat hij over goede benen beschikte.
Maar winnen?
Dat lukte steeds nét niet.
Tot de Tour het peloton één voor één tegen de klok stuurde.
Op een dag zonder ploeggenoten, ontsnappingen of tactische smoesjes reed Stefan Rauch naar 67 punten en de eerste etappezege voor Team PDM.
Geen toevalstreffer. Geen gedeelde overwinning. Geen jury die twintig minuten naar een finishfoto moest turen.
Rauch won met zes punten voorsprong.
En bij PDM mocht eindelijk de champagne uit de koelbox.
DE KLIMMER DIE INEENS EEN TIJDRIJDER BLEEK
Rauch staat binnen de ploeg bekend als klimmer. Een renner voor lange hellingen, zware finales en dagen waarop normale mensen liever met de auto gaan.
Dat hij juist in een tijdrit zou toeslaan, maakte de overwinning extra bijzonder.
Zijn DNA bleek perfect te passen bij het grillige parcours. De grote klassementsmannen leverden, Mattias Skjelmose verraste en Rauch had voldoende sterke namen verspreid over de uitslag om iedereen achter zich te houden.
Paul Poelpas en Sjefke Sprint deelden met 61 punten de tweede plaats. Carlos las Rocas en Jesús Aranzabal volgden met 59.
Daarachter ontstond een enorme groep renners die allemaal een keurige tijdrit reden, maar te laat ontdekten dat Rauch al lang binnen was.
PASTOORS HOEFT EINDELIJK NIET TE ZEGGEN DAT HET MORGEN BETER MOET
Voor ploegleider Rob Pastoors kwam de zege precies op tijd.
Team PDM bestaat uit Pedro Delgadoor, Sjon Kelli, Gert-Jan van Vayne, Bor Srootsap, Rob Jacobs en Stefan Rauch. Een ploeg met klimmers, sprinters, klassiekermannen en voldoende karakter om drie weken lang iedere tegenslag weg te verklaren als onderdeel van het plan.
Alleen ontbrak nog een overwinning.
Pastoors hield zich na afloop uiterlijk beheerst. Een korte glimlach, een ferme handdruk en de mededeling dat “het werk nog niet af is”.
Maar volgens mensen rond de ploegbus heeft hij de uitslagenlijst zeker zeven keer bekeken.
Niet omdat hij de cijfers niet vertrouwde.
Maar omdat bovenaan werkelijk stond:
1. Stefan Rauch – PDM.
Voor het eerst deze Tour kon Pastoors zijn ploegbespreking afsluiten zonder de inmiddels gevreesde woorden:
“Het was aardig, mannen, maar morgen moet het echt beter.”
HUGO KOBLET KOMT NIET VERDER DAN PLAATS VEERTIG
Vooraf golden andere namen als favoriet.
Hugo Koblet leek op papier haast voor deze tijdrit gebouwd. Evenepoel, Pogačar, Ganna en Tarling in één fictieve renner: meer windtunnel leek nauwelijks mogelijk.
Maar Hugo bleef steken op 50 punten en de veertigste plaats.
Dat is het mooie van een tijdrit.
Ge kunt maanden rekenen, aerodynamische grafieken bekijken en het gewicht van een bidon tot op drie decimalen berekenen.
En dan rijdt een Duitse klimmer van PDM u gewoon uit het wiel.
Tom TT Araya, eveneens hoog ingeschat, kwam niet verder dan 39 punten. Zijn naam reed harder dan zijn samenstelling.
FLORIS EN RIESJAAR GEVEN ELKAAR GEEN MILLIMETER
Bovenaan het algemeen klassement gebeurde bijna niets, maar juist daardoor bleef het bloedstollend spannend.
Floris Vellema en Riesjaar Veerènquefort scoorden allebei 55 punten.
De stand blijft:
Floris Vellema – 1.751
Riesjaar Veerènquefort – 1.733
Lance Bloodstrong – 1.715
Sven Löylysson – 1.705
Jim Piels – 1.694
Het verschil tussen Floris en Riesjaar blijft achttien punten.
Ze reden afzonderlijk, zonder elkaar te zien, maar kwamen in de Tourpoule exact tegelijk aan.
Lance verloor twee punten op beide leiders. Sven en Jim eindigden eveneens met dezelfde score en behielden hun onderlinge volgorde.
De tijdrit moest verschillen maken.
Bovenaan besloot de Tourpoule daar voorlopig niet aan mee te werken.
GROEN BLIJFT ONAANGETAST
Ook bij de sprinters veranderde niets aan de leiding.
Memphis Mapei blijft in het groen, voor Salvador Dali junior en Barry Heijk. De tijdrit was voor hen vooral een verplicht rondje langs het meer.
Geen sprinttrein.
Geen duw- en trekwerk.
Geen vingers in neuzen of oren.
Gewoon starten, trappen en hopen dat de jury niet te nauwkeurig naar de tussentijden keek.
LEEN OLIVIER NADERT BERT
Helemaal onderaan werd het verschil wel kleiner.
Leen Olivier pakte vier punten en staat nu op 52. Bert Bergaf heeft er 55. De rode lantaarn wordt daardoor nog maar door drie punten gescheiden.
Tijn Tussengas staat met 76 iets veiliger.
Voor Leen was de tijdrit geen groot succes, maar in de kelder gelden andere wetten. Daar is vier punten voldoende om hoop te krijgen, een ploegvergadering te beleggen en alvast te informeren of Bert zijn achterlicht misschien losser kan bevestigen.
Bert zelf scoorde niets.
Een tijdrit waarin eerst werd geklommen, daarna gestuurd en vervolgens ook nog hard moest worden doorgetrapt, bevatte helaas nauwelijks onderdelen waarin zijn achternaam voordeel opleverde.
DE ROOK IS EINDELIJK WIT
Na zestien etappes heeft Team PDM zijn overwinning.
Niet met de sprinter.
Niet met de klassementsman.
Niet vanuit een grote vlucht.
Maar dankzij Stefan Rauch, de klimmer die op de tijdritfiets ineens de snelste MalleMolen-renner van allemaal bleek.
67 punten. Zes punten voorsprong. Eerste PDM-zege.
Voor Rob Pastoors was het wachten lang.
Maar toen de rook boven Thonon-les-Bains optrok, waren de bloemen eindelijk voor zijn ploeg.
Opmerkingen